Бұл тексеру тізімі сізге сабырлы болуға және балаңыз Павлодардағы супермаркеттің ортасында (мысалы, Гринвич немесе Смолл) ашуланса, жағдайды ақырын, бірақ қатаң түрде шешуге көмектеседі.
Өзіңіз үшін «тыныш режимді» қосыңыз.
Терең тыныс алыңыз. Алғашқы секундтағы басты мақсатыңыз — балаңыздың эмоцияларына бой алдырмау. Егер сіз айқайлай бастасаңыз, истерия тек күшейе түседі.
Айналаңыздағыларды елемеңіз. «Ұят болады» (адамдардың алдында ұялу) қорқынышын ұмытыңыз. Өтіп бара жатқан адамдардың көзқарасы — олардың ісі. Енді сіз балаңыздың жайлылығына емес, қауіпсіздігі мен тәрбиесіне назар аударасыз.
Қауіпсіздікті қамтамасыз етіңіз
Жағдайды бағалаңыз. Егер балаңыз сынатын әйнек витриналардың, ауыр сауда арбаларының жанында немесе дүкеннің кіреберісінде еденге құлап кетсе, оларды абайлап көтеріп, қауіпсіз, тыныш жерге апарыңыз (мысалы, қойма шкафтарының жанында немесе азық-түлік емес өткелдердің тереңінде).
Балаңыздың деңгейіне дейін төмендеңіз
Көз байланысын орнатыңыз. Көздеріңіз олардың көздерімен бір деңгейде болатындай етіп отырыңыз. Олардың үстінен тік тұрмаңыз; бұл қорқынышты және олардың наразылығын арттырады.
Логикаға жүгінуге тырыспаңыз. Бала айқайлап жатқанда, оның миы эмоцияларға толы. Неліктен «бұл ойыншық тым қымбат» немесе «менің үйде дәл осындай ойыншығым бар» деп түсіндіру қазір мүлдем пайдасыз. Олар сізді ести алмайды.
Эмоцияны атаңыз және құшақтаңыз (егер олар рұқсат етсе).
Олардың сезімдерін айтыңыз. Сабырлы және ақырын айтыңыз: «Сен қазір қатты ашуланып, ренжіп тұрсың, себебі мен сол көлікті сатып алмаймын. Түсінемін». Бала өз сезімдерін мойындағанын естігенде, айқайдың қарқындылығы басыла бастайды.
Физикалық байланыс ұсыныңыз. «Сені құшақтай аламын ба?» деп сұраңыз немесе егер олар алыстамаса, оларды мықтап, бірақ ақырын құшақтаңыз. Физикалық жылулық стрессті азайтады.
Ауыстыру немесе балама әдісті қолданыңыз
Қарапайым тапсырма беріңіз. Назар аударыңыз: «Маған көмектесіңізші. Бізге ең жасыл алмаларды табу керек/осы майлық пакетін кассаға апару керек».
Таңдаусыз таңдау ұсыныңыз. Егер бала бас тартудан жыласа, назарды басқа әрекетке аударыңыз: «Біз бұл кәмпиттерді сатып алмаймыз, бірақ қай йогуртты алатынымызды таңдай аласыз ба — банан немесе құлпынай?»
Эвакуация (егер бәрі көмектеспесе)
Шу-шу шығармай кетіңіз. Егер балаңыздың ашуы бақылаусыз деңгейге жеткен болса, арбаны дүкен қызметкерлеріне сабырлы түрде қалдырыңыз, балаңызды алып, сыртқа немесе көлікке мініңіз.
Шантаж жасамаңыз. Ешқашан «Мен кеткенше сені осында қалдырамын» деп айтпаңыз. Үш жасар бала үшін бұл анасын жоғалтудан қорқу, бұл психологиялық дағдарысты одан сайын күшейтеді. «Сенің қатты шаршағаныңды көріп тұрмын. Біз үйге бара жатырмыз» деп айтыңыз.
Қорытынды – тек үйде
Жағдайды кейінірек талқылаңыз. Балаңыз толығымен тынышталып, су ішіп, үйдегідей таныс ортаға оралғаннан кейін, оны құшақтап, сабырлы түрде: «Дүкенде қиын болды; сен көп жыладың. Келесі жолы не сатып алатынымызды шешіп алайық деп келісейік», — деп айтыңыз.